Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Yield farming to praktyka stakowania lub pożyczania aktywów kryptowalutowych w celu wygenerowania wysokich zwrotów lub nagród w postaci dodatkowej kryptowaluty. To rewolucyjne, ale ryzykowne zastosowanie zdecentralizowanych finansów (DeFi) zyskało ostatnio ogromną popularność dzięki kolejnym innowacjom, takim jak wydobywanie płynności (liquidity mining). Yield farming jest obecnie największym motorem wzrostu wciąż raczkującego sektora DeFi, który ma szansę w niedalekiej przyszłości osiągnąć ogromny sukces.

W artykule:

  • Co to jest Yield Farming i na czym polega
  • Jak zarabiać na farmieniu
  • Najpopularniejsze protokoły do farmienia
  • Niebezpieczeństwa związane z DeFi i Yield Farmingiem

W skrócie, protokoły yield farming zachęcają dostawców płynności (LP) do “stakeowania” lub zablokowania swoich kryptowalut w puli płynności opartej na inteligentnych kontraktach. Zachęty te mogą generować zysk dla inwestora w postaci części opłat transakcyjnych, odsetek od pożyczkobiorców czy nagród w postaci natywnego tokenu danego protokołu (patrz wydobywanie płynności poniżej). Zwroty z inwestycji są wyrażone jako roczny zysk procentowy (APY). W miarę jak kolejni inwestorzy dodają środki do danej puli płynności, wartość generowanych zwrotów rośnie.

Wydobywanie płynności (liquidity mining) ma miejsce, gdy uczestnik yield farming zarabia na tokenach jako dodatkowe wynagrodzenie, a zyskało ono na popularności po tym, jak Compound zaczął wydawać użytkownikom swojej platformy natywny token COMP, który z czasem bardzo zyskał na wartości.

Większość protokołów yield farmingowych nagradza obecnie dostawców płynności tokenami zarządzania, którymi zazwyczaj można handlować zarówno na giełdach scentralizowanych, takich jak Binance oraz zdecentralizowanych, takich jak Uniswap. Przykładowe tokeny zarządzania to np. COMP, AAVE czy UNI.

Siedem najpopularniejszych protokołów Yield Farmingu

Yield farmerzy często korzystają z różnych platform DeFi, aby zoptymalizować zyski z inwestowanych funduszy. Platformy te oferują różne warianty motywowanego kredytowania i pożyczania z puli płynności. Oto siedem najbardziej popularnych protokołów yield farming:

  1. Compound to pewnego rodzaju rynek finansowy służący do udzielania i pożyczania aktywów. Inwestorzy mogą na nim zarabiać m.in. poprzez otrzymywanie odsetek za udzielane fundusze.
  2. MakerDAO jest zdecentralizowanym pionierem kredytowym, który pozwala użytkownikom zablokować kryptowaluty jako aktywa zabezpieczające w celu pożyczenia DAI, stabilnego tokena rozliczanego w USD. Odsetki wypłacane są w formie “opłaty stabilizacyjnej”.
  3. Aave to zdecentralizowany protokół udzielania i zaciągania pożyczek, na którym użytkownicy mogą pożyczać aktywa i zarabiać odsetki złożone za pożyczanie w formie tokena AAVE
  4. Uniswap to popularna zdecentralizowana giełda (DEX) i zautomatyzowany animator rynku (AMM), który umożliwia użytkownikom wymianę prawie każdej pary tokenów ERC20 bez pośredników. Dostawcy płynności muszą obstawiać obie strony puli płynności w stosunku 50/50, a w zamian zarabiają część opłat transakcyjnych, jak również token zarządzania UNI.
  5. Balancer to protokół płynnościowy, który wyróżnia się elastycznym stakingiem. Nie wymaga on od kredytodawców, aby dodawali płynność w równym stopniu do obu pul. Zamiast tego, dostawcy płynności mogą tworzyć niestandardowe pule płynności z różnymi współczynnikami tokenów.
  6. Synthetix to protokół płynności instrumentów pochodnych, który pozwala użytkownikom tworzyć syntetyczne aktywa kryptowalutowe poprzez wykorzystanie wyroczni dla prawie każdego tradycyjnego aktywa finansowego, które może dostarczyć wiarygodne dane cenowe.
  7. Yearn.finance jest zautomatyzowanym zdecentralizowanym protokołem agregacji, który umożliwia korzystanie z różnych protokołów pożyczkowych, takich jak Aave i Compound, w celu uzyskania najwyższego zwrotu z inwestycji. Yearn.finance algorytmicznie wyszukuje najbardziej dochodowe usługi yield farming i wykorzystuje rebasing, aby zmaksymalizować ich zysk.

Inne godne uwagi protokoły yield farmingu: Curve, Harvest, Ren i SushiSwap.

Ryzyko związane z Yield Farming

Yield farming może być niezwykle złożony i niesie ze sobą znaczne ryzyko finansowe – zarówno dla pożyczkobiorców, jak i pożyczkodawców. Zwykle podlega wysokim opłatom za gas Ethereum i jest opłacalne tylko wtedy, gdy jako kapitał dostarczane są tysiące dolarów. Ponadto, gdy rynki są niestabilne, użytkownicy ponoszą również dalsze ryzyko związane z poślizgami cenowymi.

Warto zaznaczyć, że yield farming jest podatny na włamania i oszustwa z powodu możliwości występowania luk i błędów w kodzie inteligentnych kontraktów odpowiedzialnych za działanie platformy. Błędy w kodowaniu mogą się zdarzyć ze względu na ostrą konkurencję między protokołami, gdzie czas jest najważniejszy, a nowe kontrakty i funkcje są często niekontrolowane lub nawet kopiowane przez konkurentów.

Przykłady podatności, które spowodowały poważne straty finansowe obejmują m.in. protokół Yam (który zebrał ponad 400 mln USD w ciągu kilku dni przed ujawnieniem krytycznego błędu) i Harvest.Finance, który w październiku 2020 r. stracił ponad 20 mln USD w wyniku hakowania płynności.

Ponadto, ostatnimi czasy na rynku pojawia się wiele ryzykownych protokołów, których nazwa, wygląd platformy czy token może się kojarzyć z jedzeniem lub zwierzętami, a które zachęcają użytkowników gigantycznymi zwrotami z inwestycji (nierzadko APY wynosi >500%). Zaleca się ostrożne obchodzenie się z tymi protokołami, ponieważ ich kod jest w dużej mierze nieudokumentowany i nieskontrolowany, a sam projekt może być stworzony wyłącznie w celu popełnienia oszustwa.

Skomentuj lub zostaw opinię


Administracja nie odpowiada za komentarze i opinie dodawane na forum publicznym.